Masaż klasyczny

Jest to zabieg od wielu lat popularny, ponieważ stosuje się go najczęściej. Posiada on wiele zalet, dlatego jest tak skuteczny. Można go zastosować prawie przy każdej jednostce chorobowej. Masaż klasyczny jest metodą leczenia fizykalnego zewnętrznych i wewnętrznych objawów chorobowych. Polega na mechanicznym drażnieniu tkanek. Wywiera pośredni i bezpośredni wpływ na organizm. Składa się z chwytów, ruchów i opracowań ( głaskania, rozcierania, ugniatania, oklepywania, wibracji, roztrząsania, wałkowania), których celem jest nie tylko leczenie, lecz także zapobieganie wielu chorobom.

 W masażu klasycznym możemy wyróżnić: masaż leczniczy, relaksacyjny, pobudzający, sportowy, izometryczny, kosmetyczny, wspomagający odchudzanie.

Masaż sportowy

 Jest to zabieg, który wspomaga osiągnięcia możliwie najlepszego rezultatu sportowego i przeciwdziała urazom.
 Klasyczny masaż sportowy jest jednym z najbardziej rozpowszechnionym i najbardziej stosowanych zabiegów wchodzących w skład odnowy biologicznej. Często zdarza się, że klasyczny masaż sportowy stosowany jest jako jedyny z całego zestawu środków i metod. Oczywiście, działanie masażu będzie dopiero w pełni skuteczne, gdy się go zastosuje łącznie z pozostałymi składowymi odnowy biologicznej, dobierając i dozując je w zależności od konkretnego wysiłku, okresu treningowego, aktualnego stanu wytrenowania sportowca oraz jego stanu zdrowia.
 Klasyczny masaż sportowy jest efektywnym środkiem w walce ze zmęczeniem, likwiduje ból powstały podczas wysiłku, przyspiesza procesy powrotu organizmu do stanu prawidłowego, pomagając mu wrócić po posiłku do stanu wyjściowego 2, 3 krotnie szybciej. Ma istotny wpływ na zachowanie gibkości, siły, szybkości oraz na zwiększenie zdolności pracy. Masaż jest nieodzownym towarzyszem rozgrzewki przed zawodami czy treningiem, przy czym zawodnik nie traci niezbędnej do startu energii. Oprócz tego służy profilaktyce urazowej oraz przywracaniu zdrowia zawodnikowi po jakże w sporcie licznych kontuzjach. Odgrywa też znaczną rolę w psychicznym przygotowaniu zawodnika, poprawiając jego samopoczucie, wyrabiając odpowiednią motywacje i wywołując odpowiednie stany emocjonalne.
 Dawkowanie masażu sportowego uzależnione jest od płci i wieku zawodnika, stanu jego wytrenowania, stopnia reaktywności neurowegetatywnej, rodzaju uprawianej dyscypliny sportowej, wielkości obszaru masowanego oraz od pory roku. U kobiet stosuje się masaż mniej intensywny i słabszy niż u mężczyzn; ta sama zasada obowiązuje przy masowaniu juniorów w stosunku do seniorów. Sportowców o dużej masie mięśniowej, uprawiających dyscypliny siłowe, należy masować energicznie i silniej niż u zawodników startujących w sportach technicznych i precyzyjnych, którzy mają mniejszą masę mięśniową. U sportowców zbyt pobudliwych, u których dominuje stan wzmożonej pobudliwości układu współczulnego (sympatykotonicy), stosuje się masaż o długim czasie trwania, małym natężeniu i łagodnych bodźcach, natomiast zawodników o spokojnym charakterze, mało aktywnych, u których dominuje układ przywspółczulny (parasympatykotonicy), należy masować krótko, energicznie i z dużą siłą bodźców. Zastosowanie masażu w poszczególnych dyscyplinach sportowych jak również wielkość obszaru masowanego uzależniona jest od specyfiki uprawianych dyscyplin rodzaju oraz intensywności treningu, okresu rocznego cyklu treningowego, a także indywidualnych zróżnicowanych reakcji powysiłkowych sportowców.

Podsumowując: klasyczny masaż sportowy jest najbardziej wszechstronnym i praktycznym środkiem odnowy biologicznej.

Masaż izometryczny

 Jest to masaż, który ma na celu podnieść wzrost i siłę mięśnia. Najczęściej jest on stosowany po częściowym unieruchomieniu kończyn, tam nastąpił częściowy zanik lub osłabienie mięśnia, najczęściej po urazach, złamaniach lub po dłuższej rekonwalescencji z powodu innych schorzeń. Długość i charakter masażu dopasowujemy do określonej jednostki chorobowej, stanu pacjenta, oraz wieku i budowy ciała.
 Masaż izometryczny polega na intensywnym masowaniu mięśni podczas skurczu izometrycznego (napięcie mięśni bez wykonywania ruchu w stawie, czyli bez skracania długości mięśnia.

Przeciwwskazania
- Niepełny zrost kostny,
- Żylaki,
- Stwardnienie rozsiane SM,
- Ostra niewydolność krążeniowa,
- Zmęczenie mięśni,
- Zaniki mięśni pochodzenia neurologicznego.

Omówienie technik masażu:

GŁASKANIE
- Polega na mechanicznym usunięciu złuszczonego naskórka i wydzieliny gruczołów skóry.
- Przepycha krew żylną chłonną w kierunku dosercowym.
- Pobudza układ krążenia.
- Dzięki niemu ustępują zastoje i obrzęki.
- Przyspiesza wchłanianie krwiaków powstałych na skutek urazów.
- Ma działanie diagnostyczne (pozwala wykryć zmiany chorobowe w tkankach).

ROZCIERANIE
- Rozdrabnia i przemieszcza na obwód wysięki pozapalne, czy pourazowe krwiaki.
- Usuwa zrosty i zmiękcza blizny.
- Potrafi zlikwidować zmiany w postaci narośli w tkance kostnej.
- Wytwarza dużą ilość ciepła, przez co zachodzi przekrwienie tkanek masowanych, co ułatwia wchłanianie przemieszczonych drobin.
- Ułatwia usuwanie kwasu mlekowego.
- Bierze czynny udział przy wyzwalaniu się z tkanek wszystkich metabolitów przemiany materii, ułatwia rozprowadzanie wszelkich substancji po organizmie.

Wskazania:
- Stłuczenia,
- Nadwichnięcia,
- Skręcenia,
- Wylewy krwawe,
- Drobne wysięki,
- Zmiany w pochewkach ścięgnistych,
- Blizny,
- Zrosty.

UGNIATANIE
- Przepycha krew i chłonkę z naczyń obwodowoleżących do centralnych.
- Wytwarza próżnie w miejscu ugniatanym, która po zwolnieniu ucisku zasysa krew i chłonkę z naczyń leżących obwodowo w stosunku do miejsca masowanego.
- Wypycha z tkanek substancje zużyte, tworzy w nich miejsce dla substancji odżywczych
- Pobudza mięśnie.
- Zwiększa się napięcie i zdolność do sprawnego kurczenia się włókien mięśniowych oraz następuje lepsze odżywienie tkanek.
- Ma szerokie zastosowanie w leczeniu niedowładów i porażeń neurogennych oraz zaników mięśniowych z nieczynności.
- Powoduje przyrost tkanki mięśniowej, wzrost siły i wytrzymałości mięśnia.
- Pod wpływem ugniatania naczynia krwionośne chwilowo kurczą się, aby potem gwałtownie się rozszerzyć i przepuścić przez swoje światło większą ilość krwi niż przed masażem.

Wskazania:
- Choroby mięśni,
- Głębokie blizny,
- Zrosty w podwięziach i ścięgnach.

Przeciwwskazania:
- Skłonności do krwotoków.

OKLEPYWANIE
- Zalicza się do bardzo silnych bodźców mechanicznych.
- Pod jego wpływem powstają odczyny miejscowe w postaci przekrwienia znacznego stopnia oraz zmiany pobudliwości obwodowego układu nerwowego.
- Krótkotrwałe, szybko po sobie następujące sprężyste uderzenia wywołują wystąpienie wyraźnych skurczów mięśni gładkich i poprzecznie prążkowanych.
- Oklepywania prowadzą do poprawy stanów troficznych mięśni, zmniejszenie pobudliwości nerwowej (w nerwicach wegetatywnych), jak również osłabienia bólów neurologicznych.
- Oklepywania wykonujemy zawsze poprzecznie w mięśnie, natomiast podłużnie mogłoby spowodować rozerwanie włókien mięśniowych.

Przeciwwskazania:
- Skaza naczyniowa,
- Otyłość,
- Obrzęki,
- Niektóre choroby neurologiczne,
- Sklerodermię,
- Chorobę Bürgera,
- Chorobę Raynauda,
- Żylaki,
- Porażenia spastyczne,
- Ostre rwy i nerwobóle,
- Niektóre choroby reumatyczne,
- Przeciwwskazania do wykonania masażu.

WIBRACJA
- Działanie zbliżone do oklepywania.
- Stosuje się ją głównie w chorobach nerwów obwodowych a także dla pobudzenia mięśni poprzecznie prążkowanych i gładkich.
- Wibracja wykonana poprzecznie do mięśnia obniża napięcie, natomiast podłużnie pobudza włókna mięśni, następuje wzrost napięcia i zwiększenie ich sprawności czynnościowej
- Powoduje przyrost tkanki mięśniowej, zwiększa jej elastyczność i siłę.
- Wywołuje odczyn pośredni, zwiększa napięcie mięśni gładkich naczyń krwionośnych, zwalnia tętno, podwyższa ciśnienie krwi.
- Przyspiesza przemianę materii.
- Ułatwia wchłanianie wszelkich substancji w tkankach oraz wydalanie substancji z tkanek do krwi.
- Wibracja pobudza czynność wydzielniczą gruczołów dokrewnych oraz gruczołów przewodu pokarmowego.

Przeciwwskazania:
- Porażenie spastyczne,
- Choroba Bürgera,
- Przeciwwskazania do stosowania masażu.

ROZTRZĄSANIA
- Spokojnie i delikatnie wykonane działa rozluźniająco na tkanki, natomiast energicznie działa pobudzająco.
- Różnica w wykonaniu pomiędzy roztrząsaniem a wibracją polega na tym, że wibracje wykonujemy z dużą częstotliwością przy małej amplitudzie a roztrząsanie z mniejszą częstotliwością przy dużej amplitudzie.

WAŁKOWANIE
- Połączenie głaskania, rozcierania, ugniatania.
- Wykonane powoli działa rozluźniająco na tkanki, natomiast energicznie działa zawsze pobudzająco.
- Tą technikę najczęściej stosuje się u sportowców, a zwłaszcza tam gdzie nie ma czasu na wykonanie dokładnego masażu.